Klassieke media onder druk door mobiel internet en social media

Als je de tijd hebt (en met de lange winteravonden in het vooruitzicht lukt het misschien wat tijd vrij te maken) en je wil graag weten voor welke uitdagingen de klassieke media staan, dan is het boek ‘Media Morgen’ van Jo Caudron absoluut een aanrader. In het boek belicht hij op een heldere manier de ‘bedreiging’ die het exploderende mobiele internet voor de klassieke media vormt. Hun huidige businessplan dat grotendeels op ‘interruptiemarketing’ (ongevraagde advertenties overal waar je kijkt) is gestoeld, staat onder druk. De toekomst is ‘relevance marketing’ en laat daar nu net de klassieke media niet echt goed op te scoren. In zijn boek reikt Jo Caudron aantal mogelijke oplossingen aan. Het ziet er naar uit dat de klassieke media aan zet zijn (voor ze helemaal uit het veld worden gedrumd). Of zal het allemaal niet zo’n vaart lopen. Veel zal afhangen wat de komende drie tot vijf jaar gaat gebeuren. Ze zullen het misschien niet willen toegeven, maar vermoedelijk heeft het boek sommige mediabonzen al een paar slapeloze nachten bezorgd.

Journalisten vinden persmededelingen nog altijd een belangrijke informatiebron

Ook komkommertijd in onderzoeksland: een Nederlands onderzoek brengt aan het licht dat persberichten nog altijd een waardevolle informatiebron zijn voor journalisten.

“Van de ondervraagden zei 65% het persbericht handig te vinden. Bijna 40% vond het persbericht zelfs onmisbaar. Of het persbericht wordt gelezen, hangt grotendeels af van het onderwerp van het persbericht en de betrouwbaarheid van de afzender. Ruim 70% van de journalisten kopieert wel eens delen van de berichten voor het schrijven van een artikel.” – Jan Willem Alphenaar van Stichting One.

Bron : http://www.nederlandsmedianetwerk.nl/profiles/blogs/stichting-one-persbericht-nog

Beroepsjournalisten geloven niet in social media

“De meest Belgische journalisten zijn niet overtuigd van de voordelen die social media hen te bieden hebben voor hun beroepsbezigheden.”

Het is de conclusie van Frank De Graeve (Quadrant Communications) na een online bevraging van 217 beroepsjournalisten. Hij baseert zijn uitspraak onder meer op deze opvallende bevindingen:

- 38% van de Belgische journalisten is niet terug te vinden op Facebook.
- Circa 9% gebruikt Twitter voor beroepsdoeleinden.
- Ruim de helft (57,1%) gebruikt nooit RSS-feeds.
- Bijna de helft (46,2%) bezoekt nooit blogs die verbonden zijn met de bedrijven waar ze over schrijven.

Ook goed om te weten …

- 6 op de 10 journalisten vindt dat ze te weinig exclusieve informatie krijgen.
- Meer dan de helft (56%) heeft het gevoel dat persberichten louter worden geschreven met commerciële doelstellingen voor ogen (en dus geen noemenswaardig nieuws bevatten).
- Meer dan de helft van de respondenten schrijft maximaal tien artikels per maand op basis van een persbericht. Terwijl de gemiddelde journalist naar schatting 200 persberichten per maand in zijn mailbox vindt.

Ik vermoed dat in de event- en entertainmentsector het gebruik van social media bij journalisten hoger ligt omdat de content in de entertainmentbusiness zich misschien net iets meer leent voor het internet.

De resultaten van deze enquête zijn alleszins de moeite om te onthouden.

Je vindt de whitepaper ‘Stop Stalking. Stop Talking’ van Quadrant Communications hier (pdf).

Bass Events communiceert via Netlogpagina Laundry Day

Het internet is en blijft een mooi, snel en zeer direct communicatiekanaal. Vind ik toch. Bass Events, bijvoorbeeld, legt op de Netlogpagina van Laundry Day uit waarom ze dit jaar geen stage hosten op het unieke dj-festival.

* communicatiekanaal: internet (snel, direct en in het hart van de doelgroep)
* boodschap: authentiek, oprecht, ondubbelzinnig

Wij hebben ervoor gekozen om ons deze zomer, samen met Q-Dance, te focussen op The Qontinent, hét festival voor de hardere stijlen, vrijdag 7 en 8 augustus op recreatiedomein Puyenbroeck in Wachtebeke. (www.theqontinent.be)

Laundry Day is van oorsprong nooit een hardstyle event geweest, integendeel. De hosting van Bass Events op Laundry Day de voorbije jaren was zonder twijfel een gigantisch succes, in die mate zelfs dat het bijna een festival in een festival werd, of dat sommigen Laundry Day als een harde stijlen-event gingen beschouwen, en dat is/was natuurlijk nooit de bedoeling van ons, noch Laundry Day.

Bovendien vinden Laundry Day en Summerfestival vanaf 2009 plaats op dezelfde nieuwe locatie, “festivalterrein Nieuw-Zuid” in Antwerpen. Bass Events zal nadrukkelijker aanwezig zijn op het Summerfestival, waar we dit jaar al 3 stages gehost hebben.

Dit 2 maanden later op dezelfde locatie nog eens herhalen zou overkill zijn.

Elk festival moet z’n eigen “karakter” en sfeer hebben, en de Bass Events podia passen volgens ons beter op het Summerfestival dan op Laundry Day.

Laundry Day vroeg als alternatief het Belgische Dirty Workz label van Coone om de “hardere stijlen” te vertegenwoordigen. Dit past beter bij de filosofie waarmee Laundry Day is groot geworden : Belgische talenten en producten een platform bieden.

Ze krijgen van ons alvast alle support !

www.laundryday.be
www.bassevents.be

Hebben muziekclubs nationale media nodig?

Cultuurjournalisten zouden volgens Marc Steens van het Clubcircuit (lees hier) enkel aandacht hebben voor wat zich op de podia in Brussel afspeelt. Nochtans bieden de elf muziekclubs die zijn aangesloten bij het Clubcircuit en over het hele land actief zijn een interessant programma aan. Mijn eerste reflex: misschien promoten de muziekclubs zichzelf onvoldoende bij de media. Het ligt misschien aan hun communicatie? Dat kan het niet zijn. Ik woon op een boogscheut van muziekclub Nijdrop (Opwijk) en hun communicatie is (ook naar de pers toe) altijd perfect in orde.

Aan de andere kant: men programmeert toch voor de vele honderden muziekliefhebbers die elke week hun muziekverslaving komen botvieren in één van de muziekclubs. Als de artiest tevreden is, de concertzaal volloopt met een geïnteresseerd publiek en de boekhouder niet mort, is alles toch okay. Wat maakt het dan uit wat een journalist al of niet schrijft?

Een andere bedenking: welke muziekliefhebber doet een beroep op de (massa)media om zijn of haar concertkalender in te vullen. Er zijn dankzij het internet mogelijkheden genoeg om fantastische bands en muzikanten te ontdekken en je te informeren over het muziekaanbod. Om er maar één te noemen: www.cultuurweb.be.

Sterk programmeren, de eigen communicatiekanaal optimaal inzetten en de mond tot mond reclame aanporren, is de boodschap. En dat de cultuurjournalisten blijkbaar zelf ook niet echt tevreden met de manier waarop aan culturele verslaggeving wordt gedaan, kan je hier lezen.

Cultuurjournalisten waarschuwen voor verschraling berichtgeving

** M’n collega forwarde me net dit e-mailbericht van Jerry Aerts, directeur van deSingel in Antwerpen. **

Beste,

Wij vragen uw aandacht voor een actie die ook u aanbelangt.

Met de petitie ‘Press For More’ heeft een twintigtal cultuurjournalisten van verschillende kwaliteitsmedia zich verenigd om te waarschuwen voor de steeds verdere verschraling van duiding, kritische zin, expertise en gedegen informatie in de dagelijkse cultuurberichtgeving.

Ze vrezen dat deze tendens niet alleen in het nadeel speelt van de lezer/luisteraar/kijker, maar ook van de kunst- en cultuurbeleving en de maatschappelijke impact daarvan. Tijd voor actie, vonden ze.

Op de uitreiking van de Vlaamse Cultuurprijzen lanceerde Press For More de website www.pressformore.be en een – online – petitie om de komende maanden zoveel mogelijk handtekeningen van lezers, luisteraars en kijkers te verzamelen. In aanloop naar de Staten-Generaal van de media, een initiatief van Kris Peeters aangekondigd voor begin maart, hoopt Press For More de stem van de kunst- en cultuurgeïnteresseerde mediagebruiker te laten horen.

deSingel steunt Press For More en spoort u graag aan de petitie te tekenen.

Wij hopen op ook uw steunbetuiging.

Met vriendelijke groet en tot in deSingel,

Jerry Aerts
directeur

Je kijkt onmogelijk naast de Media Cube

Subway Media lanceert een nieuw product op de markt van de outdoor reclame. De onderneming commercialiseert sinds kort de Media Cube, een gigantische kubus met een oppervlakte van 265 vierkante meter. De Media Cube weegt 100 kilogram en is gemaakt van gelamineerd PCV. Het gevaarte is volgens Subway Cube in veertig minuten opgesteld. “Door de Media Cube op strategische locaties zoals snelwegen, scholen, evenementen, festivals, e.d. te zetten, bereikt u een ongekend groot gebied van uw doelgroep”, mailde Subway Media deze week.

De Media Cube is – denk ik – een interessant nieuw kanaal om op evenementen je boodschap te communiceren of om een bepaalde categorie van publieksevenementen aan te kondigen. Heb je ervaring met de Media Cube laat het weten.

www.subwaymedia.be

Hou de timing in de gaten!

Deze week een wijze les geleerd. Het is belangrijk de verzending van je persmededelingen goed te plannen als je de dagbladen wilt halen. Als je het bericht te vroeg op de dag lanceert, raakt het in de vergeethoek. Bezorg je het bericht te laat, kan het niet meer worden gepubliceerd omdat de krant in druk gaat. Een klein kind weet dit, maar toch. We waren dinsdagavond zo enthousiast dat onze nieuwe website (na een lange dag stressen) online was dat we meteen een persbericht verstuurden. Het resultaat: geen enkele krant pikte het bericht op.

Anderzijds, waarom zoveel belang hechten aan dit ene medium? De dagbladen dekken zeker niet onze volledige doelgroep. Radio en internet werpen samen minstens zoveel gewicht in de schaal en er zijn ook nog de week- en maandblad. In een krant verdwijnt je bericht bovendien tussen het andere (wereld)nieuws. Hoewel dit laatste natuurlijk ook voor andere media geldt. Ik zal in de toekomst hoe dan ook meer rekening houden met de timing van een persmededeling.

Er beweegt wat in medialand

Het zijn boeiende tijden voor mediaplanner en ander mediawatchers. De grote spelers schuiven hun pionnen over het speelbord. Ik weet niet of het met de nakende lente heeft te maken, maar je merkt wel dat men er flink de bezem doorhaalt.

Het meest besproken initiatief is zonder twijfel de nieuwe look van Het Journaal (VRT) en de website van de VRT nieuwsdienst. Over de ‘verpakking’ is al genoeg gezegd en geschreven. Zelf vind ik vooral het ‘verheerlijken’ van de eigen journalisten (de ‘koppen’ bovenaan de website) een slechte zaak. Mensen willen –denk ik- in de eerste plaats objectieve en duidelijke berichtgeving en het maakt hen wellicht weinig uit wie dit nieuws ‘maakt’ en brengt.

Corelio lanceerde deze week de nieuwsportaal 24.be, een heel vernuftige website. Wat opvalt, is de afwezigheid van reclame. Houden zo!

De Persgroep Publishing geeft Het Laatste Nieuws een flinke beurt. De krant verschijnt vanaf dinsdag op een ander formaat en waar ik erg naar uitkijk, is de lokale berichtgeving. Zal Het Laatste Nieuws het gras van onder de voeten van Het Nieuwsblad maaien? Het is opvallend dat lokale berichtgeving als troef wordt uitgespeeld om lezers te binden.

Kanaal2 wordt 2BE! Zelf vind ik het een beetje een vreemde naam, maar de inhoudelijke plannen klinken goed.

Ook deze week aangekondigd: een derde landelijke commerciële radiozender met de roepnaam ‘Nostalgie’. De commerciële provinciale radiostations slaan na jaren ondermaats presteren de handen in elkaar. Aan het roer blijven Corelio en Concentra.

Think Media Magazines zag deze week het daglicht en groepeert de bladen van De Vrije Pers en Meta Media.

Radio Donna vindt zichzelf terug uit. De zender wordt volgende week in een nieuw kleedje gestopt.

Het Vlaamse ‘medialandschap’ is in beweging. Het ultieme doel: de mediaconsument bekoren om in de meeste gevallen op die manier adverteerders te kunnen binnenhalen.